Bezpieczne podróże małe i duże

Pałac Kultury jest duży, taki duży, że w środku są kina, teatry dla dzieci i dorosłych, jest basen i muzeum też jest.
Muzeum nazywa się Muzeum Techniki i jest bardzo fajne, bo są tam różne stare przedmioty: radia i telewizory jak skrzynki, wielkie telefony ze śmiesznymi słuchawkami     i tarczą do wykręcania numerów, bo kiedyś się wykręcało, a nie klikało.
A na naszej wycieczce była mowa o podróżach i o pojazdach. O tym, jak kiedyś ludzie podróżowali i czym.
I dlatego oglądaliśmy stare rowery, bardzo dziwne: jedno koło z przodu ogromne, a z tyłu malutkie i samochody i statki i samoloty. Prawdziwe i modele, to znaczy takie jakby zabawkowe pojazdy, które panowie kleją po nocach, bo wtedy mają spokój.
Oczywiście w podróży ważne jest bezpieczeństwo, czyli, żeby nic się nikomu nie stało     i o tym też mówiliśmy i od tego zwiedzania aż nam się zachciało podróżowania i jak wróciliśmy do przedszkola, to od razu wypłynęliśmy w rejs dookoła świata naszym fantastycznym, pirackim, nanibowym żaglowcem!

Zwierzęta z dalekich krajów

Bardzo lubimy park w Łazienkach, bo tam jest dużo pięknych budynków, starszych niż nasze babcie, a są jeszcze wiewiórki
i nic się nie boją i są jeszcze pawie, też się nic nie boją, ale za to my się ich boimy, bo mogą dziobnąć.
A jak się przejdzie całe Łazienki, to z tyłu jest Muzeum Łowiectwa i tam byliśmy na lekcji   o zwierzętach egzotycznych.
Zwierzęta egzotyczne to takie, które żyją w dalekich krajach, czasem nawet z drugiej strony globusa. Lwy, tygrysy, słonie i inne. Dowiedzieliśmy się o nich bardzo dużo, tak dużo,że jak niedługo pójdziemy do zoo, bo zaraz wiosna, to wszystko naszym rodzicom będziemy mogli wytłumaczyć.
I może w nagrodę dostaniemy balona…

Chór w Instytucie

W naszym przedszkolu działa chór. W każdą sobotę rano przychodzimy do przedszkola na Meissnera i Pani Gosia przychodzi i śpiewamy piosenki.
Bardzo różne. Wolne i szybkie. Smutne i wesołe. Ludowe, czyli takie, które się kiedyś śpiewało na wsi i normalne.
Najbardziej lubimy piosenkę o diable, co szedł przez piekło i było mu ciepło. Możemy przy tym śpiewać i robić śmieszne rzeczy.
W chórze śpiewa się, żeby się nauczyć śpiewać i żeby występować dla kogoś. Tacy ludzie dla których się śpiewa, nazywają się publiczność.
I publiczność przyszła do Instytutu Teatralnego nas posłuchać i dobrze się śpiewało, bo się okazało, że ta publiczność to nasi rodzice i babcie i dziadkowie i ciocie i wujkowie.
Ale to też jest prawdziwa publiczność. I scena była prawdziwa, a z nami grali prawdziwi muzycy na prawdziwych instrumentach. Jeden pan na pianinie, drugi na kontrabasie, trzeci na perkusji, to znaczy różnych bębenkach, czwarty pan na śmiesznych skrzypcach na prąd i Pani Gosia na skrzypcach normalnych.
Graliśmy i śpiewaliśmy i było dużej prawdziwej radości, a na koniec wielkie, prawdziwe brawa.

Bal

Kończy się już powoli karnawał, u nas w przedszkolu też. Karnawał to taki czas, w którym się tańczy, cieszy i robi wesołe rzeczy.To wszystko najlepiej robić na balu karnawałowym. Tylko, że na taki bal trzeba się specjalnie ubrać. Czyli przebrać, za coś albo za kogoś.                Dziewczyny przebierają się za królewny i za księżniczki, a chłopaki za różnych bohaterów. Za Spidermana, za Batmana, za strażaka albo żołnierza. Albo jeszcze za pirata.                                                                                                                                                  I ma tak właśnie się poprzebieraliśmy i wyglądaliśmy, jakbyśmy występowali            w jakiejś fantastycznej bajce.                                                                                                               I teraz mamy w sobie dużo czarów i radości, które na pewno nam się przydadzą   w przedszkolu i w domu na co dzień.

Babcia i Dziadek

Kim jest Babcia i kim jest Dziadek? Babcia i Dziadek to Mama i Tata naszej Mamy, a druga Babcia i drugi Dziadek, to Mama i Tata naszego Taty.                                        Nasze Babcie i nasi Dziadkowie mają bardzo dobrze, bo nasze Mamy i nasi Tatusiowie byli bardzo grzeczni, jak byli mali. Wszystko zjadali, nawet warzywa, zawsze sprzątali po sobie, słuchali i dawali przykład innym dzieciom. Czyli innym Mamom i Tatom.                    Trochę to poplątane, ale to nieważne, ważne jest że Babcie i Dziadkowie są strasznie ważni, bo nas bardzo kochają i zawsze przy nas są. Dlatego się cieszymy, że mogliśmy zrobić dla nich piękny występ i że chociaż nie jesteśmy tak grzeczni jak nasi rodzice, to przynajmniej wspaniale śpiewamy i umiemy wiersze. Na pamięć.